{"id":58,"date":"2013-11-18T12:05:29","date_gmt":"2013-11-18T11:05:29","guid":{"rendered":"http:\/\/kielce.odnowa.org\/?page_id=58"},"modified":"2016-02-06T10:59:16","modified_gmt":"2016-02-06T09:59:16","slug":"kosciol-o-odnowie-w-duchu-swietym","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/?page_id=58","title":{"rendered":"Ko\u015bci\u00f3\u0142 o Odnowie w Duchu \u015awi\u0119tym"},"content":{"rendered":"

Cele Katolickiej Odnowy w Duchu \u015awi\u0119ty<\/span>m<\/strong><\/span><\/p>\n

Pi\u0119\u0107 podstawowych cel\u00f3w Katolickiej Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym (Odnowy Charyzmatycznej) na podstawie Statutu ICCRS:
\n1. Pomaga\u0107 w dojrza\u0142ym i sta\u0142ym osobistym nawr\u00f3ceniu do Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela.
\nW pierwszym celu odnajdujemy oczekiwanie, jakie ma Chrystus wobec ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Jedynym bowiem Zbawicielem ka\u017cdego cz\u0142owieka jest Jezus Chrystus. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma w ka\u017cdym pokoleniu tak g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119, by jak najwi\u0119ksza liczba ludzi uwierzy\u0142a i przyj\u0119\u0142a Jezusa jako osobistego Zbawiciela. Celem duszpasterskiej troski Ko\u015bcio\u0142a winno by\u0107 tak\u017ce to, aby owo nawr\u00f3cenie by\u0142o rzeczywi\u015bcie trwa\u0142e i g\u0142\u0119bokie, nie za\u015b p\u0142ytkie, powierzchowne\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i chwilowe. W to pierwszorz\u0119dne zadanie Ko\u015bcio\u0142a maj\u0105 wej\u015b\u0107 uczestnicy Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym.<\/p>\n

2. Wspiera\u0107 i podtrzymywa\u0107 osobist\u0105 i zdecydowan\u0105 odpowied\u017a na osob\u0119, obecno\u015b\u0107 i moc Ducha \u015awi\u0119tego.
\nDrugi cel wskazuje na to, co charakteryzuje Odnow\u0119 i co jest jej szczeg\u00f3lnym darem w perspektywie ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a: chodzi o do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re okre\u015bla si\u0119 jako \u201echrzest w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, \u201ewylanie Ducha \u015awi\u0119tego\u201d lub \u201eodnowienie w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d.
\nTo do\u015bwiadczenie jest rodzajem inicjacji w now\u0105 relacj\u0119 z Bogiem i odnowieniem oraz uaktywnieniem tego, co dane jest w sakramentach inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej. Zadaniem Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym jest promocja owego do\u015bwiadczenia, kt\u00f3re zwi\u0105zane jest z Osob\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n

3. Wspiera\u0107 i podtrzymywa\u0107 przyj\u0119cie i korzystanie z dar\u00f3w duchowych, nie tylko w ramach Odnowy, lecz tak\u017ce\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w \u0142onie ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a.
\nTrzeci cel Odnowy zwi\u0105zany jest z fragmentem Konstytucji dogmatycznej o Ko\u015bciele. Uczestnicy Odnowy czuj\u0105 si\u0119 wezwani do podj\u0119cia s\u0142\u00f3w stanowi\u0105cych swoist\u0105 zapowied\u017a-obietnic\u0119; fragment ten brzmi nast\u0119puj\u0105co: \u201ePonadto ten sam Duch \u015awi\u0119ty nie tylko przez sakramenty i pos\u0142ugi u\u015bwi\u0119ca i prowadzi Lud Bo\u017cy oraz cnotami go przyozdabia, ale \u00bbudzielaj\u0105c ka\u017cdemu jak chce\u00ab (1Kor 21,11) dar\u00f3w swoich, rozdziela mi\u0119dzy wiernych wszelakiego stanu tak\u017ce szczeg\u00f3lne \u0142aski, przez kt\u00f3re czyni ich zdatnymi i gotowymi do podejmowania rozmaitych dzie\u0142 lub funkcji maj\u0105cych na celu odnow\u0119 i dalsz\u0105 po\u017cyteczn\u0105 rozbudow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, zgodnie ze s\u0142owami: \u00bbKa\u017cdemu dostaje si\u0119 objaw Ducha dla og\u00f3lnego po\u017cytku\u00ab (1Kor 12,7). A poniewa\u017c te charyzmaty, zar\u00f3wno najznamienitsze, jak i te bardziej pospolite\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 a szerzej rozpowszechnione, s\u0105 nader stosowne i po\u017cyteczne dla potrzeb Ko\u015bcio\u0142a, przyjmowa\u0107 je nale\u017cy\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 z dzi\u0119kczynieniem i ku pociesze\u201d (KK 12). Istnieje wiele okre\u015ble\u0144 czym s\u0105 charyzmaty, jak i wiele r\u00f3\u017cnych klasyfikacji. Sob\u00f3r wskazuje na dwie kategorie: najznamienitsze i bardziej pospolite (zwyczajne). Mo\u017cna te\u017c przyj\u0105\u0107 podzia\u0142 trychotomiczny: cybernetyczne (zarz\u0105dzania), kerygmatyczne (dla g\u0142oszenia) oraz diakonijne (dla rozmaitej pos\u0142ugi). Soborowa Konstytucja jasno okre\u015bla zasady w podej\u015bciu do charyzmat\u00f3w: \u201eO dary za\u015b nadzwyczajne nie nale\u017cy ubiega\u0107 si\u0119 lekkomy\u015blnie ani spodziewa\u0107 si\u0119 zarozumiale po nich owoc\u00f3w apostolskiej dzia\u0142alno\u015bci; s\u0105d o ich autentyczno\u015bci i o w\u0142a\u015bciwym wprowadzaniu ich w czyn nale\u017cy do tych, kt\u00f3rzy s\u0105 w Ko\u015bciele prze\u0142o\u017conymi i kt\u00f3rzy szczeg\u00f3lnie powo\u0142ani s\u0105, by nie gasi\u0107 Ducha, lecz do\u015bwiadcza\u0107 wszystkiego i zachowywa\u0107 to, co dobre\u201d (por. 1Tes 5,12 19-21).<\/p>\n

4. Podtrzymywa\u0107 dzie\u0142o ewangelizacji w mocy Ducha \u015awi\u0119tego, \u0142\u0105cznie z ewangelizacj\u0105 os\u00f3b b\u0119d\u0105cych poza Ko\u015bcio\u0142em, ewangelizacj\u0105 chrze\u015bcijan tylko z nazwy, a tak\u017ce ewangelizacj\u0105 kultury i struktur spo\u0142ecznych.
\nCzwarty cel Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym to otwarcie si\u0119 na wezwanie, podj\u0119cie i wspieranie ewangelizacji\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w najszerszym tego s\u0142owa znaczeniu. Chodzi wi\u0119c o ewangelizacj\u0119 wobec niewierz\u0105cych, wobec spo\u0142eczno\u015bci postchrze\u015bcija\u0144skich (tzw. nominalnych chrze\u015bcijan lub chrze\u015bcijan tylko z metryki), ale tak\u017ce przenikni\u0119cie duchem Ewangelii istniej\u0105cych struktur ko\u015bcielnych i spo\u0142ecznych. Chrze\u015bcijanin otwarty na moc Ducha \u015awi\u0119tego i wezwany do ewangelizacji wykazuje dynamizm, oryginalno\u015b\u0107 i skuteczno\u015b\u0107 w tym dziele.<\/p>\n

5. Podtrzymywa\u0107 wzrost w \u015bwi\u0119to\u015bci przez integracj\u0119 dar\u00f3w charyzmatycznych z pe\u0142ni\u0105 \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a.
\nPi\u0105ty cel Odnowy dotyczy formacji uczestnik\u00f3w Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym. To co jest celem \u017cycia prawdziwie chrze\u015bcija\u0144skiego – osi\u0105gni\u0119cie \u015bwi\u0119to\u015bci, winno by\u0107 przypominane i umo\u017cliwiane w Odnowie. Jednoznaczne wskazane jest odniesienie do Ko\u015bcio\u0142a, jego nauczania, ca\u0142ej tradycji i duchowo\u015bci. Ca\u0142a formacja i duchowo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w Odnowy ma szuka\u0107 swojego zakorzenienia w ca\u0142ej bogatej tradycji Ko\u015bcio\u0142a. Rozw\u00f3j duchowy uczestnik\u00f3w Odnowy winien by\u0107 weryfikowany przez klasyczne i sprawdzone duchowo\u015bci. Uczestnicy Odnowy winni nieustannie karmi\u0107 si\u0119 nauczaniem, kt\u00f3re przekazuje Ko\u015bci\u00f3\u0142. Wreszcie winni by\u0107 te\u017c \u017cywymi i aktywnymi uczestnikami lokalnego Ko\u015bcio\u0142a, co wyra\u017ca si\u0119 m.in. w \u017cyciu liturgicznym oraz podejmowaniem dzie\u0142, kt\u00f3re wskazuj\u0105 pasterze Ko\u015bcio\u0142a1.<\/p>\n

Przekierowanie: http:\/\/www.odnowa.jezuici.pl\/szum\/animatorzy-i-liderzy-mainmenu-34\/struktura-historia-mainmenu-84\/87-cele-katolickiej-odnowy-charyzmatycznej<\/p>\n

Ks. biskup Bronis\u0142aw Dembowski, Krajowy Duszpasterz Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym o dokumentach z Malines.<\/strong><\/span><\/p>\n

WST\u0118P
\nZ wielk\u0105 rado\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0142em wiadomo\u015b\u0107, \u017ce Wydawnictwo M przyst\u0105pi\u0142o w roku po\u015bwi\u0119conym Duchowi \u015awi\u0119temu\u00a0 do wydania Dokument\u00f3w z Malines niezmiernie wa\u017cnych dla w\u0142a\u015bciwego rozwoju Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym, inaczej zwanej Odnow\u0105 charyzmatyczn\u0105.
\nRuch Odnowy charyzmatycznej pod pewnym wzgl\u0119dem mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 z Ruchem Liturgicznym, Biblijnym,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 czy Ekumenicznym. Zawsze potrzebne by\u0142y ruchy, czyli dzia\u0142anie zaanga\u017cowanych chrze\u015bcijan promuj\u0105cych pewne niedoceniane w danym czasie wa\u017cne warto\u015bci, istotne dla ca\u0142ego chrze\u015bcija\u0144stwa. Przypomnijmy cho\u0107by \u015bw. Franciszka i ruch franciszka\u0144ski, maj\u0105cy wielk\u0105 wag\u0119 nie tylko dla \u015aredniowiecza. Liturgia, Biblia i Ekumenizm s\u0105 warto\u015bciami ca\u0142ego chrze\u015bcija\u0144stwa, ale nie zawsze by\u0142y doceniane, dlatego potrzebne by\u0142y i s\u0105 ruchy przypominaj\u0105ce i opracowuj\u0105ce w\u0142a\u015bciwe pos\u0142ugiwanie si\u0119 nimi. Podobnie charyzmatyczno\u015b\u0107 cechuje ca\u0142e chrze\u015bcija\u0144stwo, ale do\u015b\u0107 cz\u0119sto by\u0142a nie doceniana i niezbyt dobrze rozumiana, co prowadzi\u0142o albo do zapomnienia o charyzmatach, albo\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 do niew\u0142a\u015bciwego ich traktowania w Ko\u015bciele.
\nDokumenty z Malines jasno okre\u015blaj\u0105 teologiczne podstawy i pastoralne znaczenie Odnowy charyzmatycznej, u\u0142atwiaj\u0105 jej zrozumienie i przestrzegaj\u0105 przed mo\u017cliwymi wypaczeniami. W znacznej mierze s\u0105 one dzie\u0142em zmar\u0142ego dnia 6 maja 1996 roku w wieku 92 lat kard. Suenensa, o kt\u00f3rym s\u0142usznie si\u0119 m\u00f3wi, i\u017c by\u0142 jednym\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 z architekt\u00f3w Soboru Watyka\u0144skiego II. Pod jego wp\u0142ywem w Konstytucji Dogmatycznej o Ko\u015bciele Lumen gentium umieszczony zosta\u0142 wa\u017cny tekst o charyzmatach, w kt\u00f3rym mi\u0119dzy innymi czytamy:
\n„A poniewa\u017c charyzmaty, zar\u00f3wno najznamienitsze, jak i te bardziej pospolite a szerzej rozpowszechnione, s\u0105 nader sposobne i po\u017cyteczne dla potrzeb Ko\u015bcio\u0142a, przyjmowa\u0107 je nale\u017cy z dzi\u0119kczynieniem i ku pociesze. O dary za\u015b nadzwyczajne nie nale\u017cy ubiega\u0107 si\u0119 lekkomy\u015blnie ani zarozumiale spodziewa\u0107 si\u0119 po nich owoc\u00f3w apostolskiej dzia\u0142alno\u015bci; s\u0105d o ich autentyczno\u015bci i o w\u0142a\u015bciwym wprowadzaniu ich w czyn nale\u017cy do tych, kt\u00f3rzy s\u0105 w Ko\u015bciele prze\u0142o\u017conymi i kt\u00f3rzy szczeg\u00f3lnie powo\u0142ani s\u0105, by nie gasi\u0107 Ducha, lecz do\u015bwiadcza\u0107 wszystkiego i zachowywa\u0107 to,\u00a0\u00a0 co dobre (por. 1 Tes 5,12 i 19-21)” (LG 12).
\nTekst ten w pewnym sensie umo\u017cliwi\u0142 powstanie Odnowy charyzmatycznej w Ko\u015bciele katolickim. Kard. Leon Joseph Suenens w 1975 roku osobi\u015bcie przekona\u0142 Ojca \u015awi\u0119tego Paw\u0142a VI do tego ruchu. Od tego czasu z woli Papie\u017ca ” towarzyszy!” Odnowie. W 1978 roku pod jego patronatem zorganizowane zosta\u0142o w Rzymie Mi\u0119dzynarodowe Biuro Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej – The International Catholic Charismatic Renewal Office – ICCRO. Kard. Suenens opiekowa\u0142 si\u0119 pracami ICCRO do 1984 roku, kiedy to Jan Pawe\u0142 II przekaza\u0142 ten obowi\u0105zek biskupowi Cordesowi, Wiceprzewodnicz\u0105cemu Papieskiej Rady ds. \u015awieckich. ICCRO przekszta\u0142cone zosta\u0142o w Mi\u0119dzynarodowe S\u0142u\u017cby Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej – The International Catholic Charismatic Renewal Services – ICCRS, kt\u00f3rych statuty zosta\u0142y zatwierdzone przez Papiesk\u0105 Rad\u0119 ds. \u015awieckich 15 wrze\u015bnia 1993 roku. Nast\u0119pc\u0105 bpa Cordesa jest teraz bp Stanis\u0142aw Ry\u0142ko, sekretarz tej\u017ce Rady.
\nW\u0142a\u015bnie \u017ceby wypracowa\u0107 w\u0142a\u015bciwy s\u0105d o autentyczno\u015bci pojawiaj\u0105cych si\u0119 w Odnowie charyzmat\u00f3w i \u017ceby s\u0142u\u017cy\u0107 dobr\u0105 rad\u0105 szybko rozwijaj\u0105cemu si\u0119 ruchowi, kard. Suenens zaproponowa\u0142 kilku dobrym teologom, aby tej sprawie po\u015bwi\u0119cili wi\u0119cej uwagi i zaprosi\u0142 do Malines w Belgii w maju 1974 roku, ma\u0142\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105 grup\u0119 teolog\u00f3w\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i \u015bwieckich lider\u00f3w Odnowy. W\u015br\u00f3d konsultant\u00f3w teologicznych znale\u017ali si\u0119 mi\u0119dzy innymi Yves Congar OP, autor monumentalnego dzie\u0142a: Wierz\u0119 w Ducha \u015awi\u0119tego (wyd. francuskie w 1979, wyd. polskie w 1995-1996) i Joseph Ratzinger, obecnie kardyna\u0142 Prefekt Kongregacji Nauki i Wiary. Dzi\u0119ki pracy tej grupy powsta\u0142 w 1975 roku\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 I Dokument z Malines obecnie wydawany po polsku po raz drugi pod tytu\u0142em: Teologiczne i duszpasterskie wskaz\u00f3wki dotycz\u0105ce Odnowy charyzmatycznej w Ko\u015bciele katolickim. Mo\u017cemy mie\u0107 pe\u0142ne zaufanie do s\u0105du tak wytrawnych teolog\u00f3w.
\nPozosta\u0142e Dokumenty z Malines kard. Suenens opracowywa\u0142 zasadniczo sam z jednym wyj\u0105tkiem. Mianowicie\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 III Dokument pt. Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym a s\u0142u\u017cba cz\u0142owiekowi powsta\u0142 we wsp\u00f3\u0142pracy z arcybiskupem Helder Camar\u0105, prawdziwie biskupem ubogich. Ukazuje on potrzeb\u0119 zaanga\u017cowania si\u0119 w s\u0142u\u017cb\u0119 dla ludzi. Bez tego zaanga\u017cowania wszelka odnowa \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego jest niepe\u0142na.
\nII Dokument z Malines pt. Ekumenizm a Odnowa charyzmatyczna odpowiada na istotnie wa\u017cn\u0105 potrzeb\u0119 ekumenizmu, poniewa\u017c Odnowa zacz\u0119\u0142a si\u0119 od spotka\u0144 modlitewnych z cz\u0142onkami Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Zielono\u015bwi\u0105tkowych\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i nadal cz\u0119sto praktykuje wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119 z chrze\u015bcijanami innych wyzna\u0144. Dlatego koniecznie potrzebne jest w\u0142a\u015bciwe ustawienie tego ekumenicznego zaanga\u017cowania, co jest niemo\u017cliwe bez poprawnej odpowiedzi na pytanie, czym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy. Wsp\u00f3lna modlitwa wielbi\u0105ca Boga oraz wsp\u00f3lne \u015bwiadectwo (do czego 31 maja 1997 roku zach\u0119ca\u0142 Jan Pawe\u0142 II we Wroc\u0142awiu w czasie 46 Mi\u0119dzynarodowego Kongresu Eucharystycznego) nie mog\u0105 prowadzi\u0107 do indyferentyzmu, a niestety to si\u0119 czasem zdarza.
\nW IV Dokumencie z Malines – Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym i moce ciemno\u015bci kard. Suenens daje wskaz\u00f3wki i pomoc dla znalezienia pewnej drogi pomi\u0119dzy dwoma niebezpiecze\u0144stwami: niedocenianiem obecno\u015bci Z\u0142ego Ducha\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w \u015bwiecie, a zwalczaniem go bez rozeznania i koniecznych ko\u015bcielnych gwarancji. Dokument ten na pewno b\u0119dzie pomoc\u0105 dla duszpasterstwa, w kt\u00f3rym coraz cz\u0119\u015bciej spotykamy si\u0119 z nie zawsze uzasadnion\u0105 pro\u015bb\u0105 o egzorcyzmy. Spotykamy si\u0119 te\u017c niekiedy z brakiem w\u0142a\u015bciwego rozeznania w tej trudnej dziedzinie.
\nOstatni V Dokument z Malines og\u0142oszony 2 lutego 1985 roku pt. Kult mojego ja i moja wiara rozwa\u017ca zasadniczy problem stosunku natury do \u0142aski. Chce dopom\u00f3c w unikni\u0119ciu wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie cz\u0119stego naturalistycznego niedoceniania roli \u0142aski w \u017cyciu cz\u0142owieka. Wszystkie te Dokumenty w spos\u00f3b jasny i przyst\u0119pny omawiaj\u0105 podstawowe problemy \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Dlatego mog\u0105 by\u0107 wielk\u0105 pomoc\u0105 we w\u0142a\u015bciwym prowadzeniu grup modlitewnych Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym, gdy\u017c do nich s\u0105 przede wszystkim przez Autora skierowane. B\u0119d\u0105 te\u017c pomoc\u0105 dla wszystkich pragn\u0105cych pog\u0142\u0119bienia swego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Mam tak\u017ce nadziej\u0119, \u017ce przyczyni\u0105 si\u0119 do prostowania zdarzaj\u0105cych si\u0119 niekiedy negatywnych s\u0105d\u00f3w o Odnowie opartych zwykle na nieporozumieniach\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i krzywdz\u0105cych uog\u00f3lnieniach. Pragn\u0119 jeszcze przypomnie\u0107 udzia\u0142 kard. Suenensa w I Og\u00f3lnopolskim Kongresie Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym, jaki odby\u0142 si\u0119 na Jasnej G\u00f3rze w dniach od 14 do 16 pa\u017adziernika 1983 roku. W swej konferencji podkre\u015bla\u0142, \u017ce ka\u017cda nazwa Odnowy ma swoje braki, ale woli on nazywa\u0107 j\u0105 Odnow\u0105 w Duchu \u015awi\u0119tym,\u00a0\u00a0 a nie Odnow\u0105 charyzmatyczn\u0105, bowiem na mocy sakramentu chrztu i bierzmowania ka\u017cdy jest obdarowany charyzmatami, tylko nie ka\u017cdy zdaje sobie z tego spraw\u0119.
\nJednocze\u015bnie podkre\u015bla\u0142, \u017ce ka\u017cda odnowa wiary jest dzie\u0142em Ducha \u015awi\u0119tego.
\nKardyna\u0142 m\u00f3wi\u0142 te\u017c, \u017ce trzeba wr\u00f3ci\u0107 do Wieczernika. Tam jest serce Odnowy. Tam nast\u0105pi\u0142 „chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym” Aposto\u0142\u00f3w, wielkie obdarowanie \u0142askami potrzebnymi do ewangelizowania.
\nPierwszym i najwspanialszym darem jest Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry daje cnoty teologalne: wiar\u0119, nadziej\u0119 i mi\u0142o\u015b\u0107. One – o\u017cywione – kszta\u0142tuj\u0105 \u017cycie chrze\u015bcijanina.
\nNa drugim miejscu s\u0105 charyzmaty, dary darmo dane dla budowania wsp\u00f3lnoty Cia\u0142a Chrystusowego, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 we wszystkich jego wymiarach. Odnowa prowadzi do u\u015bwiadomienia sobie otrzymanych dar\u00f3w. Jest poruszeniem Ducha \u015awi\u0119tego skierowanym do ka\u017cdego cz\u0142owieka, duchownego czy \u015bwieckiego, aby o\u017cywi\u0107 otrzymane charyzmaty dla chrze\u015bcija\u0144skiego kszta\u0142towania \u017cycia we wsp\u00f3lnocie Ko\u015bcio\u0142a. Dzi\u0119ki Odnowie m\u00f3wi\u0142 kardyna\u0142, jezuita staje si\u0119 lepszym jezuit\u0105, dominikanin lepszym dominikaninem, ma\u0142\u017conek lepszym m\u0119\u017cem, w og\u00f3le chrze\u015bcijanin lepszym chrze\u015bcijaninem. Grupy modlitewne maj\u0105 trwa\u0107 w Wieczerniku, modli\u0107 si\u0119 w oczekiwaniu na \u201echrzest w Duchu \u015awi\u0119tym\u201d, kt\u00f3ry jest odnowieniem i pog\u0142\u0119bieniem tego, co sta\u0142o si\u0119 w czasie chrztu i bierzmowania. Potem jednak maj\u0105 wyj\u015b\u0107 z Wieczernika i g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119 a\u017c po kra\u0144ce ziemi. S\u0142uchaj\u0105c jego s\u0142\u00f3w wiedzieli\u015bmy,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u017ce nasze do\u015bwiadczenie Odnowy nie stawia nas gdzie\u015b na marginesie Ko\u015bcio\u0142a, ale jeste\u015bmy w jego sercu.
\nBogu dzi\u0119kuje, \u017ce dane mi by\u0142o spotka\u0107 Kardyna\u0142a Suenensa. Wyra\u017cam swoj\u0105 wielk\u0105 rado\u015b\u0107 z ukazania si\u0119 Dokument\u00f3w z Malines. Ca\u0142ym sercem polecam je uczestnikom spotka\u0144 modlitewnych Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i jej animatorom, a tak\u017ce wszystkim duszpasterzom.
\n+ Bronis\u0142aw Dembowski
\nbiskup w\u0142oc\u0142awski
\nKrajowy Duszpasterz Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym
\nW\u0142oc\u0142awek, 22.03. 98<\/p>\n

Statuty Krajowego Zespo\u0142u Koordynator\u00f3w – fragment
\nAutor: Rada Koordynator\u00f3w
\nFragment Statut\u00f3w pokazuj\u0105cy og\u00f3ln\u0105 charakterystyk\u0119 Odnowy Charyzmatycznej:<\/strong><\/span><\/p>\n

1. Odnowa w Duchu \u015awi\u0119tym zwana r\u00f3wnie\u017c Odnow\u0105 Charyzmatyczn\u0105, zaistnia\u0142a w Ko\u015bciele Katolickim w 1967 roku jako jeden z nurt\u00f3w posoborowej odnowy. S\u0142u\u017cy pomoc\u0105 w realizacji misji powierzonej Ko\u015bcio\u0142owi przez Chrystusa: ewangelizacji \u015bwiata, nawr\u00f3ceniu, zbawieniu i u\u015bwi\u0119ceniu ludzi.<\/p>\n

2. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u017cyje dwoma Bo\u017cymi pos\u0142aniami: pos\u0142aniem Syna, aby jako B\u00f3g – Cz\u0142owiek dokona\u0142 dzie\u0142a zbawienia\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i pos\u0142aniem Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry poprzez wieki urzeczywistnia w sercach ludzi zbawcze dzie\u0142o Chrystusa. Odnowa dowarto\u015bciowuje w \u015bwiadomo\u015bci chrze\u015bcijan pos\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego i pomaga je pe\u0142niej wykorzysta\u0107.<\/p>\n

3. Podkre\u015blaj\u0105c rol\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego w dziele zbawczym, Odnowa pozostaje g\u0142\u0119boko chrystocentryczna. Wyznaje\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i g\u0142osi, \u017ce Chrystus jest jedynym Zbawicielem i Panem \u015bwiata, a poznanie Go i przyj\u0119cie jako Zbawiciela, Mistrza\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i Pana stanowi wskazan\u0105 przez Boga najpewniejsz\u0105 drog\u0119 zbawienia.<\/p>\n

4. Podstaw\u0119 pog\u0142\u0119bienia \u015bwiadomo\u015bci roli Ducha \u015awi\u0119tego w \u017cyciu chrze\u015bcijan stanowi nauka Ko\u015bcio\u0142a wy\u0142o\u017cona na nowo w dokumentach Soboru Watyka\u0144skiego II (por. np. KK 4. 9-12), a tak\u017ce wielokrotne do\u015bwiadczenie, \u017ce dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego nie zmieni\u0142o si\u0119 od pierwszych wiek\u00f3w i \u017ce r\u00f3wnie\u017c dzi\u015b mo\u017cna do\u015bwiadcza\u0107 Jego wylania\u00a0\u00a0\u00a0 i mocy oraz dar\u00f3w charyzmatycznych, tak, jak do\u015bwiadczali tego Aposto\u0142owie w Wieczerniku i pierwsi chrze\u015bcijanie.<\/p>\n

5. Charakterystyczn\u0105 cech\u0119 Odnowy stanowi prze\u017cywane zwykle intensywnie i g\u0142\u0119boko do\u015bwiadczenie obdarowania Duchem \u015awi\u0119tym i Jego \u0142askami, zwane wylaniem Ducha \u015awi\u0119tego lub chrztem w Duchu \u015awi\u0119tym. Przynosi ono nawr\u00f3cenie, umocnienie wiary i wierno\u015bci przykazaniom, a zw\u0142aszcza zdynamizowanie postawy apostolskiej, zgodnie z zapowiedzi\u0105 Chrystusa: „Gdy Duch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi na was, otrzymacie Jego moc i b\u0119dziecie moimi \u015bwiadkami”\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 (Dz l, 8).<\/p>\n

6. Podstaw\u0119 takiego dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego widzi Odnowa Charyzmatyczna w sakramentach inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej: chrzcie, bierzmowaniu i Eucharystii, kt\u00f3rych pe\u0142na skuteczno\u015b\u0107 zale\u017cy nie tylko od mocy sprawczej samych sakrament\u00f3w (opus operatum), ale r\u00f3wnie\u017c od sposobu i stopnia osobistego zaanga\u017cowania szafarzy i os\u00f3b\u00a0\u00a0 je przyjmuj\u0105cych (opus operantis). Odnowa do\u015bwiadcza, \u017ce sakramenty te, sprawowane we wsp\u00f3lnocie, w atmosferze modlitwy uwielbienia i dzi\u0119kczynienia, s\u0105 obfitymi \u017ar\u00f3d\u0142ami \u0142aski. Dlatego dla Odnowy znamienne s\u0105 cotygodniowe spotkania modlitewne, wzorowane na modlitwie aposto\u0142\u00f3w oczekuj\u0105cych na Zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego: „Wszyscy oni trwali jednomy\u015blnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryj\u0105, matk\u0105 Jezusa i jego bra\u0107mi” (Dz l, 14).<\/p>\n

7. Cz\u0142onkowie Odnowy s\u0105 przekonani, \u017ce dowarto\u015bciowanie obecno\u015bci i mocy Ducha \u015awi\u0119tego przyczynia si\u0119 do tej odnowy Ko\u015bcio\u0142a – wsp\u00f3lnot i struktur ko\u015bcielnych – jak\u0105 w naszych czasach zapocz\u0105tkowa\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Dlatego charyzmat Odnowy jest otwarty na wszystkie \u015brodowiska i struktury parafialne, diecezjalne, krajowe\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i og\u00f3lnoko\u015bcielne.<\/p>\n

8. Katolicka Odnowa Charyzmatyczna rozeznaje nast\u0119puj\u0105ce cele swojej dzia\u0142alno\u015bci w Ko\u015bciele i \u015bwiecie:
\na) Upowszechnianie i pog\u0142\u0119bianie d\u0105\u017cenia do \u015bwi\u0119to\u015bci przez sta\u0142e nawracanie si\u0119 do Chrystusa i coraz pe\u0142niejsze przyjmowanie Go jako Zbawiciela, Mistrza i Pana oraz przez integracj\u0119 \u017cycia charyzmatycznego z ca\u0142o\u015bci\u0105 \u017cycia nadprzyrodzonego; a wi\u0119c z trwaniem w \u0142asce u\u015bwi\u0119caj\u0105cej, rozwojem cn\u00f3t teologicznych i moralnych, uczestnictwem w liturgii, przyjmowaniem sakrament\u00f3w, z pog\u0142\u0119bianiem wiedzy religijnej, z aktywnym uczestnictwem w pastoralnej i apostolskiej misji Ko\u015bcio\u0142a. Osi\u0105gni\u0119ciu tych cel\u00f3w s\u0142u\u017c\u0105 r\u00f3\u017cne formy spotka\u0144, w\u0142a\u015bciwe charyzmatowi Odnowy.
\nb) Doprowadzenie do \u015bwiadomego otwarcia si\u0119 na przyj\u0119cie Osoby i dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. Nawracanie si\u0119 do Chrystusa oraz \u015bwiadome przyj\u0119cie osoby i dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego cz\u0119sto przychodz\u0105 \u0142\u0105cznie w do\u015bwiadczeniu zwanym niekiedy „chrztem w Duchu \u015awi\u0119tym”, „wylaniem Ducha \u015awi\u0119tego” lub „odnowieniem w Duchu \u015awi\u0119tym”. Rozumiane jest to do\u015bwiadczenie najcz\u0119\u015bciej jako osobiste przyj\u0119cie \u0142ask chrze\u015bcija\u0144skiej inicjacji i umocnienie w chrze\u015bcija\u0144skiej s\u0142u\u017cbie dla Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata.
\nc) Pog\u0142\u0119bianie nale\u017cytego rozumienia owoc\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego \u0142\u0105cznie z charyzmatami i pos\u0142ugiwania si\u0119 nimi, jako \u017ar\u00f3d\u0142ami mocy, w osobistym u\u015bwi\u0119ceniu i apostolstwie dla budowania wsp\u00f3lnoty Ko\u015bcio\u0142a.
\nd) S\u0142u\u017cba w mocy Ducha \u015awi\u0119tego w ewangelizacji \u015bwiata s\u0142owem i osobistym \u015bwiadectwem wiary i \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/p>\n

9. Odnowa swoje zaistnienie przypisuje dzia\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego, odnawiaj\u0105cego oblicze ziemi. Nie jest organizacj\u0105 o \u015bci\u015ble okre\u015blonej strukturze, ale o\u017cywiaj\u0105c wszelkie organizacje i struktury, obejmuje szeroki wachlarz os\u00f3b, grup\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i form dzia\u0142ania, kt\u00f3re \u0142\u0105czy uczestnictwo w tym samym do\u015bwiadczeniu Ducha \u015awi\u0119tego i d\u0105\u017cenie do tych samych cel\u00f3w.<\/p>\n

10. Ka\u017cda forma przewodniczenia w Odnowie jest s\u0142u\u017cb\u0105.<\/p>\n

11. Katolicka Odnowa Charyzmatyczna \u017cyje i dzia\u0142a w Ko\u015bciele Katolickim, w pe\u0142nej jedno\u015bci ze Stolic\u0105 Apostolsk\u0105\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i hierarchi\u0105, czego wyrazem s\u0105: cz\u0119ste kontakty Mi\u0119dzynarodowych S\u0142u\u017cb Katolickiej Odnowy Charyzmatycznej Rady i Biura (International Catholic Charismatic Renewal Services – ICCRS) z Ojcem \u015awi\u0119tym i jego urz\u0119dami w Rzymie\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i wyznaczenie przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 asystenta Odnowy w Ko\u015bciele.<\/p>\n

12. W Polsce Konferencja Episkopatu mianuje jednego z biskup\u00f3w opiekunem Odnowy oraz wyznacza Krajowego duszpasterza. Nale\u017cy d\u0105\u017cy\u0107 do tego, aby biskupi diecezjalni mianowali diecezjalnych asystent\u00f3w Odnowy, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z koordynatorami rejonowymi.<\/p>\n

13. Upowszechnianiu i owocnemu dzia\u0142aniu Odnowy w Polsce s\u0142u\u017cy Zesp\u00f3\u0142 Koordynator\u00f3w ze swoj\u0105 Rad\u0105\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i Sekretariatem.<\/p>\n

14. W podejmowaniu decyzji na wszystkich poziomach dzia\u0142ania Odnowy powinno d\u0105\u017cy\u0107 si\u0119 do jednomy\u015blno\u015bci, stosuj\u0105c w\u0142a\u015bciw\u0105 Odnowie drog\u0119: modlitw\u0119 i przyjmowanie natchnie\u0144 Ducha \u015awi\u0119tego. Odnowa do\u015bwiadcza, \u017ce im wi\u0119cej jest w spotkaniach modlitwy i otwarcia na wol\u0119 Boga, tym wi\u0119cej jest \u0142aski – \u015bwiat\u0142a, mocy, pokoju oraz obrony przed z\u0142udzeniami i wp\u0142ywem z\u0142ych duch\u00f3w. Dlatego na spotkaniach cz\u0142onk\u00f3w Odnowy (zw\u0142aszcza je\u015bli na tych spotkaniach maj\u0105 by\u0107 podejmowane decyzje), nale\u017cy zapewni\u0107 czas na modlitewne s\u0142uchanie Pana, przemawiaj\u0105cego przez sytuacj\u0119, s\u0142owo Pisma \u015bwi\u0119tego, natchnienia i charyzmaty oraz – staranne rozeznanie otrzymanych inspiracji wed\u0142ug wypracowanych i uznanych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 zasad rozeznania duchowego.<\/p>\n

Instrukcja Kongregacji Nauki Wiary na temat Modlitwy w celu osi\u0105gni\u0119cia uzdrowienia od Boga<\/strong><\/span>
\nWST\u0118P
\nGor\u0105ce pragnienie szcz\u0119\u015bcia, g\u0142\u0119boko zakorzenione w sercu cz\u0142owieka, \u0142\u0105czy si\u0119 \u015bci\u015ble z d\u0105\u017ceniem do uwolnienia\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 od choroby i do zrozumienia jej sensu, gdy si\u0119 jej do\u015bwiadcza. Jest to ludzkie do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re znajduje\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w Ko\u015bciele szczeg\u00f3lny odd\u017awi\u0119k, poniewa\u017c w taki czy inny spos\u00f3b dotyczy wszystkich. W\u0142a\u015bnie przez niego choroba jest rozumiana jako \u015brodek zjednoczenia z Chrystusem i wewn\u0119trznego oczyszczenia, za\u015b ze strony tych, kt\u00f3rzy opiekuj\u0105 si\u0119 chor\u0105 osob\u0105, jako okazja do czynienia mi\u0142osierdzia. Ponadto choroba tak\u017ce, jak i inne cierpienia ludzkie, stanowi uprzywilejowany moment modlitwy: czy to jako pro\u015bba o \u0142ask\u0119, aby przyj\u0105\u0107 chorob\u0119 w \u015bwietle wiary i zgodzi\u0107 si\u0119 z wol\u0105 Bo\u017c\u0105, czy r\u00f3wnie\u017c jako b\u0142aganie o otrzymanie uzdrowienia.<\/p>\n

Modlitwa, kt\u00f3ra wyra\u017ca b\u0142aganie o przywr\u00f3cenie zdrowia, jest zatem praktyk\u0105 obecn\u0105 w ka\u017cdej epoce Ko\u015bcio\u0142a, tak\u017ce dzisiaj. Nowym zjawiskiem, w pewnym sensie, jest fakt rozprzestrzeniania si\u0119 wsp\u00f3lnot modlitewnych, po\u0142\u0105czonych niekiedy z celebracj\u0105 liturgiczn\u0105, celem otrzymania od Boga uzdrowienia. W wielu przypadkach, nie ca\u0142kiem odosobnionych, rozg\u0142asza si\u0119 istnienie otrzymanych uzdrowie\u0144, wzbudzaj\u0105c w ten spos\u00f3b oczekiwanie tego samego zjawiska w innych, podobnych spotkaniach. W tym kontek\u015bcie m\u00f3wi si\u0119 czasem o domniemanym charyzmacie uzdrawiania. Tego rodzaju spotkania modlitewne w celu otrzymania uzdrowienia stwarzaj\u0105 ponadto problem ich s\u0142usznego os\u0105du pod wzgl\u0119dem liturgicznym w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b przez w\u0142adz\u0119 ko\u015bcieln\u0105, kt\u00f3ra ma obowi\u0105zek czuwa\u0107 i okre\u015bli\u0107 odpowiednie normy poprawnego przebiegu celebracji liturgicznych.<\/p>\n

Dlatego wydaje si\u0119 rzecz\u0105 s\u0142uszn\u0105 opublikowanie Instrukcji stosownie do kan. 34 Kodeksu Prawa Kanonicznego, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy\u0142aby jako pomoc przede wszystkim ordynariuszom miejsc, aby lepiej mogli kierowa\u0107 wiernych w tej sprawie, popieraj\u0105c to, co jest w niej dobre i usuwaj\u0105c to, czego nale\u017ca\u0142oby unika\u0107. Potrzeba by\u0142o jednak, aby normy dyscyplinarne by\u0142y przedstawione w odpowiednim kontek\u015bcie doktrynalnym, kt\u00f3ry zapewni\u0142by nale\u017cyt\u0105 orientacj\u0119\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i wyja\u015bnia\u0142by s\u0142uszno\u015b\u0107 normatywn\u0105. W tym celu do tych norm dyscyplinarnych zostaj\u0105 do\u0142\u0105czone aspekty doktrynalne na temat \u0142ask uzdrawiania i modlitw, aby je otrzyma\u0107.<\/p>\n

I. ASPEKTY DOKTRYNALNE
\n1. Choroba i uzdrowienie: znaczenie i warto\u015b\u0107 w ekonomii zbawienia
\n„Cz\u0142owiek, cho\u0107 powo\u0142any do rado\u015bci, w swoim codziennym \u017cyciu do\u015bwiadcza cierpienia i b\u00f3lu w najrozmaitszych formach”1. Dlatego Pan w swoich obietnicach zbawczych zapowiada rado\u015b\u0107 serca po\u0142\u0105czon\u0105 z uwolnieniem\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 od cierpienia (por. Iz 30,29; 35,10; Bar 4,29). W rzeczywisto\u015bci to On jest tym, kt\u00f3ry wybawia \u201eod z\u0142a wszelkiego\u201d (Mdr 16,8). Cierpienia, kt\u00f3re towarzysz\u0105 chorobie, s\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 stale obecn\u0105 w ludzkich dziejach i ponadto s\u0105 przedmiotem g\u0142\u0119bokiego pragnienia cz\u0142owieka uwolnienia si\u0119 od nich i od wszelkiego z\u0142a.
\nW Starym Testamencie \u201eIzrael do\u015bwiadcza tego, \u017ce choroba w tajemniczy spos\u00f3b wi\u0105\u017ce si\u0119 z grzechem i z\u0142em”2. W\u015br\u00f3d gro\u017c\u0105cych kar Bo\u017cych za niewierno\u015b\u0107 ludu choroba zajmuje poczesne miejsce (por. Pwt 28,21-22. 27-29. 35). Chory, kt\u00f3ry b\u0142aga Boga o uzdrowienie uznaje, \u017ce zosta\u0142 s\u0142usznie ukarany za swoje grzechy (por. Ps 37; 40; 106,17-21).
\nChoroba dotyka jednak r\u00f3wnie\u017c sprawiedliwych i cz\u0142owiek stawia sobie pytanie: dlaczego? W Ksi\u0119dze Hioba\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 to pytanie przewija si\u0119 na licznych stronicach. \u201eJe\u015bli prawd\u0105 jest, \u017ce cierpienie ma sens jako kara w\u00f3wczas, kiedy jest ona zwi\u0105zana z win\u0105 \u2013 to natomiast nie jest prawd\u0105, \u017ce ka\u017cde cierpienie jest nast\u0119pstwem winy i posiada charakter kary. Posta\u0107 sprawiedliwego Hioba jest szczeg\u00f3lnym na to dowodem w Starym Testamencie\u2026 Je\u015bli godzi si\u0119 do\u015bwiadczy\u0107 Hioba cierpieniem, to \u2013 aby wykaza\u0107 jego sprawiedliwo\u015b\u0107. Cierpienie ma charakter pr\u00f3by”3.
\nChoroba, chocia\u017c mo\u017ce mie\u0107 aspekt pozytywny jako pr\u00f3ba wierno\u015bci sprawiedliwego i \u015brodek wynagrodzenia sprawiedliwo\u015bci pogwa\u0142conej przez grzech, a tak\u017ce, aby grzesznik opami\u0119ta\u0142 si\u0119 i przeszed\u0142 drog\u0119 nawr\u00f3cenia, pozostaje jednak z\u0142em. Dlatego prorok zapowiada przysz\u0142e czasy, w kt\u00f3rych nie b\u0119dzie ju\u017c chor\u00f3b i kalectw, a bieg \u017cycia nie b\u0119dzie ju\u017c wi\u0119cej przerywany \u015bmierteln\u0105 chorob\u0105 (por. Iz 35,5-6; 65,19-20).
\nJednak dopiero w Nowym Testamencie znajduje si\u0119 pe\u0142na odpowied\u017a na pytanie, dlaczego choroba dotyka tak\u017ce sprawiedliwych. W dzia\u0142alno\u015bci publicznej Jezusa jego spotkania z chorymi nie s\u0105 sporadyczne, lecz ci\u0105g\u0142e. Uzdrawia On wiele os\u00f3b w spos\u00f3b cudowny. Tote\u017c cudowne uzdrowienia charakteryzuj\u0105 ca\u0142\u0105 jego dzia\u0142alno\u015b\u0107: Jezus obchodzi\u0142 wszystkie miasta i wioski. Naucza\u0142 po tamtejszych synagogach, g\u0142osi\u0142 Ewangeli\u0119 kr\u00f3lestwa i leczy\u0142 wszystkie choroby\u00a0\u00a0 i wszystkie s\u0142abo\u015bci (Mt 9,35; por. 4,23). Uzdrowienia s\u0105 znakami Jego mesja\u0144skiej misji (por. \u0141k 7,20-23). Ukazuj\u0105 one zwyci\u0119stwo kr\u00f3lestwa Bo\u017cego nad wszelkimi formami z\u0142a i staj\u0105 si\u0119 symbolami uleczenia ca\u0142ego cz\u0142owieka, cia\u0142a\u00a0\u00a0 i duszy. W rzeczywisto\u015bci s\u0142u\u017c\u0105 udowodnieniu, \u017ce Jezus ma w\u0142adz\u0119 odpuszczania grzech\u00f3w (por. Mk 2,1-12), s\u0105 znakami zbawczych d\u00f3br, jak uzdrowienie chromego przy sadzawce Betesda (por. J 5,2-9.19-21) i \u015blepego od urodzenia (por. J 9).
\nTak\u017ce pocz\u0105tkom ewangelizacji, wed\u0142ug wskaza\u0144 Nowego Testamentu, towarzyszy\u0142y liczne cudowne uzdrowienia, kt\u00f3re umacnia\u0142y si\u0142\u0119 ewangelicznej Nowiny. Ta moc zosta\u0142a obiecana przez Jezusa zmartwychwsta\u0142ego i pierwsze wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skie widzia\u0142y, jak urzeczywistnia\u0142a si\u0119 ona w\u015br\u00f3d nich: Tym za\u015b, kt\u00f3rzy uwierz\u0105, te znaki towarzyszy\u0107 b\u0119d\u0105 […]. Na chorych r\u0119ce k\u0142a\u015b\u0107 b\u0119d\u0105 i ci odzyskaj\u0105 zdrowie (Mk 16,17-18). W czasie przepowiadania Filipa w Samarii wydarzy\u0142o si\u0119 cudowne uzdrowienie: Filip przyby\u0142 do miasta Samarii i g\u0142osi\u0142 im Chrystusa. T\u0142umy s\u0142ucha\u0142y z uwag\u0105 i skupieniem s\u0142\u00f3w Filipa, poniewa\u017c widzia\u0142y cuda, kt\u00f3re czyni\u0142. Z wielu bowiem op\u0119tanych wychodzi\u0142y z g\u0142o\u015bnym krzykiem duchy nieczyste, wielu te\u017c sparali\u017cowanych i chromych zosta\u0142o uzdrowionych\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 (Dz 8,5-7). \u015awi\u0119ty Pawe\u0142 przedstawia swoje przepowiadanie Ewangelii charakteryzuj\u0105ce si\u0119 znakami i cudami dokonywanymi moc\u0105 Ducha: Nie odwa\u017c\u0119 si\u0119 jednak wspomina\u0107 niczego, jak tylko to, czego dokona\u0142 przeze mnie Chrystus w doprowadzeniu pogan do pos\u0142usze\u0144stwa [wierze] s\u0142owem, czynem, moc\u0105 znak\u00f3w i cud\u00f3w, moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego (Rz 15,18-19; por. 1 Tes 1,5; 1 Kor 2,4-5). Nie jest bezpodstawne za\u0142o\u017cenie, \u017ce te znaki i cuda ukazuj\u0105ce Bo\u017c\u0105 moc, kt\u00f3ra towarzyszy\u0142a przepowiadaniu Ewangelii, wyra\u017ca\u0142y si\u0119 przewa\u017cnie w cudownych uzdrowieniach. By\u0142y znakami niezwi\u0105zanymi wy\u0142\u0105cznie z osobami Aposto\u0142\u00f3w, lecz dokonywa\u0142y si\u0119 tak\u017ce poprzez wiernych: Czy Ten, kt\u00f3ry udziela wam Ducha i dzia\u0142a cuda w\u015br\u00f3d was, czyni to dlatego, \u017ce wykonujecie czyny nakazane przez Prawo, czy te\u017c dlatego, \u017ce dajecie pos\u0142uch wierze? (Ga 3,5).
\nMesja\u0144skie zwyci\u0119stwo nad chorob\u0105, jak i nad innymi cierpieniami ludzkimi nie dokonuje si\u0119 jedynie przez ich usuni\u0119cie w cudownych uzdrowieniach, lecz tak\u017ce przez dobrowolne i niewinne cierpienie Chrystusa w Jego m\u0119ce, daj\u0105ce ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi mo\u017cliwo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142uczestnictwa w niej. W\u0142a\u015bnie \u201esam Chrystus, kt\u00f3ry jest bez grzechu, wype\u0142niaj\u0105c to, co jest napisane w proroctwie Izajasza, w swojej m\u0119ce wzi\u0105\u0142 na siebie wszelkie rany i uczestniczy\u0142 we wszystkich ludzkich cierpieniach (por. Iz 53,4-5)”4. Co wi\u0119cej: \u201eW krzy\u017cu Chrystusa nie tylko Odkupienie dokona\u0142o si\u0119 przez cierpienie, ale samo cierpienie ludzkie zosta\u0142o te\u017c odkupione. […] Dokonuj\u0105c Odkupienia przez cierpienie, Chrystus wyni\u00f3s\u0142 zarazem ludzkie cierpienie na poziom Odkupienia. Przeto te\u017c w swoim ludzkim cierpieniu ka\u017cdy cz\u0142owiek mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 uczestnikiem odkupie\u0144czego cierpienia Chrystusa”5.
\nKo\u015bci\u00f3\u0142 traktuje chorych nie tylko jako przedmiot swej mi\u0142osiernej troski, lecz tak\u017ce rozpoznaj\u0105c w nich wezwanie\u00a0 \u201edo czynnego prze\u017cywania ludzkiego i chrze\u015bcija\u0144skiego powo\u0142ania i do udzia\u0142u we wzrastaniu kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w nowy, jeszcze cenniejszy spos\u00f3b. S\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a aposto\u0142a, kt\u00f3re powinny sta\u0107 si\u0119 programem ich \u017cycia, s\u0105 \u015bwiat\u0142em pozwalaj\u0105cym dostrzec, \u017ce sytuacja, w kt\u00f3rej si\u0119 znale\u017ali, jest tak\u017ce \u0142ask\u0105: W moim ciele dope\u0142niam braki udr\u0119k Chrystusa dla dobra Jego Cia\u0142a, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142 (Kol 1,24). W\u0142a\u015bnie to odkrycie doprowadzi\u0142o Aposto\u0142a do rado\u015bci: Teraz raduj\u0119 si\u0119 w cierpieniach za was (Kol 1,24)”6. Jest to rado\u015b\u0107 paschalna, owoc Ducha \u015awi\u0119tego. Podobnie jak \u015bw. Pawe\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u201ewielu chorych mo\u017ce \u017cy\u0107 po\u015br\u00f3d wielkiego ucisku z rado\u015bci\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego (1 Tes 1,6) i by\u0107 \u015bwiadkami Chrystusowego Zmartwychwstania”7.
\n2. Pragnienie uzdrowienia i modlitwa o jego otrzymanie
\nPragnienie chorego, aby otrzyma\u0107 uzdrowienie jest czym\u015b dobrym i g\u0142\u0119boko ludzkim, szczeg\u00f3lnie kiedy wyra\u017ca si\u0119 ono w ufnej modlitwie zwr\u00f3conej do Boga i zak\u0142ada przyj\u0119cie woli Bo\u017cej. Do niej nawo\u0142uje Syrach: Synu, w chorobie swej nie odwracaj si\u0119 od Pana, lecz m\u00f3dl si\u0119 do Niego, a On ci\u0119 uleczy (Syr 38,9). Niekt\u00f3re psalmy zawieraj\u0105 pro\u015bb\u0119\u00a0\u00a0 o uzdrowienie (por. Ps 6; 37; 40; 87).
\nPodczas publicznej dzia\u0142alno\u015bci Jezusa, wielu chorych zwraca si\u0119 do Niego, czy to osobi\u015bcie, czy za po\u015brednictwem swoich przyjaci\u00f3\u0142 lub krewnych, prosz\u0105c o przywr\u00f3cenie zdrowia. Pan przyjmuje te b\u0142agania i Ewangelie nie zawieraj\u0105 \u017cadnego \u015bladu nagany takiej modlitwy. Jedynym zarzutem Chrystusa jest brak wiary: Je\u015bli mo\u017cesz? Wszystko mo\u017cliwe jest dla tego, kto wierzy (Mk 9,23; por. Mk 6,5-6; J 4,48).
\nNie tylko godna pochwa\u0142y jest modlitwa pojedynczych wiernych, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o uzdrowienie w\u0142asne lub drugich, lecz tak\u017ce ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 w liturgii prosi Pana o zdrowie dla chorych. Przede wszystkim posiada on sakrament \u201especjalnie przeznaczony do umocnienia os\u00f3b dotkni\u0119tych chorob\u0105 \u2013 namaszczenie chorych”8. Tego sakramentu \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 udziela swoim cz\u0142onkom przez namaszczenie i modlitw\u0119 kap\u0142an\u00f3w, polecaj\u0105c chorych cierpi\u0105cemu\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 i uwielbionemu Panu, by ich d\u017awign\u0105\u0142 i zbawi\u0142”9. Bezpo\u015brednio przed b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem oleju Ko\u015bci\u00f3\u0142 modli si\u0119, aby \u201eci, kt\u00f3rzy zostan\u0105 namaszczeni tym olejem byli uczestnikami pocieszenia na ciele, w duszy i w duchu, oraz zostali uwolnieni od wszelkiego b\u00f3lu, od wszelkiej u\u0142omno\u015bci i od wszelkiego cierpienia”10; a nast\u0119pnie w dw\u00f3ch pierwszych formularzach modlitwy po namaszczeniu prosi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c o uzdrowienie chorego11. Zwa\u017cywszy, \u017ce sakrament jest r\u0119kojmi\u0105 i obietnic\u0105 przysz\u0142ego kr\u00f3lestwa, modlitwa ta jest tak\u017ce zapowiedzi\u0105 zmartwychwstania, kiedy \u015bmierci ju\u017c odt\u0105d nie b\u0119dzie. Ani \u017ca\u0142oby, ni krzyku, ni trudu ju\u017c [odt\u0105d] nie b\u0119dzie, bo pierwsze rzeczy przemin\u0119\u0142y (Ap 21,4). Ponadto Msza\u0142 Rzymski zawiera formularz Mszy \u015bwi\u0119tej pro infirmis (za chorych), w kt\u00f3rej prosi si\u0119 nie tylko o \u0142aski duchowe, lecz r\u00f3wnie\u017c o zdrowie dla chorych12.
\nW De benedictionibus Rytua\u0142u Rzymskiego istnieje Ordo benedictionis infirmorum, zawieraj\u0105ce r\u00f3\u017cne teksty modlitw, w kt\u00f3rych jest wyra\u017cona pro\u015bba o uzdrowienie: w drugim formularzu Preces13, w czterech Orationes benedicionis pro adultis14, w dw\u00f3ch Orationes benedictionis pro pueris15 i w modlitwie Ritus brevior16.
\nOczywi\u015bcie modlitwa nie wyklucza \u2013 a raczej wr\u0119cz przeciwnie \u2013 dodaje odwagi do u\u017cycia \u015brodk\u00f3w naturalnych potrzebnych do utrzymania lub przywr\u00f3cenia zdrowia, jak r\u00f3wnie\u017c zach\u0119ca syn\u00f3w i c\u00f3rki Ko\u015bcio\u0142a do troski\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 o chorych i do niesienia im ulgi na ciele i duchu, staraj\u0105c si\u0119 przezwyci\u0119\u017cy\u0107 chorob\u0119. W rzeczywisto\u015bci \u201esama Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca postanowi\u0142a, aby cz\u0142owiek wytrwale walczy\u0142 z wszelkimi chorobami i troskliwie zabiega\u0142 o dobre zdrowie”17.
\n3. Charyzmat uzdrawiania w Nowym Testamencie
\nCudowne uzdrowienia nie tylko potwierdza\u0142y si\u0142\u0119 ewangelicznego przepowiadania w czasach apostolskich, lecz sam Nowy Testament m\u00f3wi o prawdziwym i w\u0142a\u015bciwym darze uzdrawiania chorych, udzielonym przez Jezusa Aposto\u0142om\u00a0\u00a0 i innym pierwszym ewangelizatorom. I tak, w powo\u0142aniu Dwunastu do ich pierwszej misji, wed\u0142ug przekazu \u015bw. Mateusza i \u015bw. \u0141ukasza, Pan udziela im w\u0142adzy nad duchami nieczystymi, aby je wyp\u0119dzali i leczyli wszelkie choroby\u00a0 i wszelkie s\u0142abo\u015bci (Mt 10,1; por. \u0141k 9,1) i nakazuje im: Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umar\u0142ych, oczyszczajcie tr\u0119dowatych, wyp\u0119dzajcie z\u0142e duchy (Mt 10,8). Tak\u017ce posy\u0142aj\u0105c siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch uczni\u00f3w, Pan nakazuje: Uzdrawiajcie chorych, kt\u00f3rzy tam si\u0119 znajduj\u0105 (\u0141k 10,9). W\u0142adza zostaje zatem przekazana w kontek\u015bcie pos\u0142ania\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u2013 nie dla wywy\u017cszenia osobistego, lecz dla potwierdzenia ich misji.
\nDzieje Apostolskie przedstawiaj\u0105 w spos\u00f3b og\u00f3lny cuda dokonywane przez Aposto\u0142\u00f3w: Aposto\u0142owie czynili wiele znak\u00f3w i cud\u00f3w (Dz 2,43; por. 5,12). By\u0142y to cuda i znaki, a wi\u0119c dzie\u0142a nadzwyczajne, kt\u00f3re objawia\u0142y prawd\u0119 i si\u0142\u0119 ich misji. Jednak opr\u00f3cz tych kr\u00f3tkich, og\u00f3lnych wskaza\u0144, Dzieje Apostolskie m\u00f3wi\u0105 przede wszystkim o cudownych uzdrowieniach dokonanych dzi\u0119ki poszczeg\u00f3lnym g\u0142osicielom Ewangelii: Szczepanowi (por. Dz 6,8), Filipowi (por. Dz 8,6-7), a przede wszystkim Piotrowi (por. Dz 3,1-10; 5,15; 9,33-34. 40-41) i Paw\u0142owi (por. Dz 14,3. 8-10; 15,12; 19,11-12; 20,9-10; 28,8-9).
\nZar\u00f3wno zako\u0144czenie Ewangelii \u015bw. Marka, jak i List do Galat\u00f3w, o czym wspominano wy\u017cej, poszerzaj\u0105 perspektyw\u0119 i nie ograniczaj\u0105 cudownych uzdrowie\u0144 do dzia\u0142alno\u015bci Aposto\u0142\u00f3w i innych g\u0142osicieli Ewangelii, maj\u0105cych znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w pierwszej misji. W tym sensie otrzymuj\u0105 specjalne znaczenie odniesienia do \u201echaryzmat\u00f3w uzdrawiania\u201d\u00a0\u00a0\u00a0 (por. 1 Kor 12,9. 28.30). Znaczenie poj\u0119cia \u201echaryzmatu\u201d samo w sobie jest szerokie i oznacza: \u201edar wspania\u0142omy\u015blny”, a w tym przypadku chodzi o \u201edary otrzymanych uzdrowie\u0144”. Te \u0142aski, w liczbie mnogiej, s\u0105 udzielane pojedynczej osobie (por. 1 Kor 12,9), i dlatego nie powinny by\u0107 rozumiane w sensie przydzielania, to znaczy jako uzdrowienia, kt\u00f3re ka\u017cdy z uzdrowionych otrzymuje dla siebie samego, lecz jako dar udzielony osobie dla otrzymania \u0142aski uzdrawiania dla drugich. Jest on udzielony \u201ew tym samym Duchu (in uno Spiritu)”, lecz nie m\u00f3wi si\u0119 nic wi\u0119cej w jaki spos\u00f3b owa osoba otrzymuje uzdrowienia. Nie jest bezpodstawna my\u015bl, \u017ce dokonuje si\u0119 ono dzi\u0119ki modlitwie, kt\u00f3rej mo\u017ce towarzyszy\u0107 jaki\u015b symboliczny gest.
\nW Li\u015bcie \u015bw. Jakuba jest wzmianka o dzia\u0142aniu Ko\u015bcio\u0142a poprzez kap\u0142an\u00f3w na rzecz zbawienia, tak\u017ce w znaczeniu fizycznym, os\u00f3b chorych. Nie chodzi tutaj jednak o cudowne uzdrowienia: jeste\u015bmy w innym kontek\u015bcie ni\u017c \u201echaryzmaty uzdrawiania\u201d z 1 Kor 12,9. \u201eChoruje kto\u015b w\u015br\u00f3d was? Niech sprowadzi kap\u0142an\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a, by si\u0119 modlili nad nim i nama\u015bcili go olejem w imi\u0119 Pana. A modlitwa pe\u0142na wiary b\u0119dzie dla chorego ratunkiem i Pan go pod\u017awignie, a je\u015bliby pope\u0142ni\u0142 grzechy, b\u0119d\u0105 mu odpuszczone\u201d (Jk 5,14-15). Chodzi tutaj o dzia\u0142anie sakramentalne: m\u00f3wi si\u0119 o namaszczeniu chorego olejem i o modlitwie \u201enad nim”, nie tyle o modlitwie \u201eza niego”, jakby chodzi\u0142o wy\u0142\u0105cznie o modlitw\u0119 wstawiennicz\u0105 lub pro\u015bby; przeto powy\u017cszy tekst m\u00f3wi o skutecznym dzia\u0142aniu nad chorym18. Czasowniki \u201eb\u0119dzie ratunkiem\u201d i \u201epod\u017awignie\u201d nie sugeruj\u0105 wy\u0142\u0105cznego dzia\u0142ania odnosz\u0105cego si\u0119 do otrzymania uzdrowienia fizycznego, lecz w jakim\u015b sensie zak\u0142adaj\u0105 je. Pierwszy czasownik, jakkolwiek w innych przypadkach wyst\u0119puj\u0105cych w Li\u015bcie odnosi si\u0119 do ratunku duchowego (por. 1,21; 2,14; 4,12; 5,20), jest tak\u017ce u\u017cyty w Nowym Testamencie w sensie \u201euzdrowienia\u201d (por. Mt 9,21; Mk 5,28. 34; 6,56; 10,52; \u0141k 8,48); drugi czasownik, chocia\u017c niekiedy znaczy \u201ewskrzesi\u0107\u201d (por. Mt 10,8; 11,5; 14,2), jest tak\u017ce u\u017cywany dla wskazania na gest \u201epod\u017awigni\u0119cia\u201d osoby dotkni\u0119tej chorob\u0105, uzdrawiaj\u0105c j\u0105 cudownie (por. Mt 9,5; Mk 1,31; 9,27; Dz 3,7).
\n4. Modlitwa o uzdrowienie przez Boga w Tradycji
\nOjcowie Ko\u015bcio\u0142a uwa\u017cali za rzecz normaln\u0105, aby wierz\u0105cy prosi\u0142 Boga nie tylko o zdrowie ducha, ale r\u00f3wnie\u017c cia\u0142a. \u015awi\u0119ty Augustyn odno\u015bnie do d\u00f3br \u017cycia, zdrowia i fizycznej doskona\u0142o\u015bci pisa\u0142: \u201eNale\u017cy si\u0119 modli\u0107 o ich zachowanie, je\u015bli je posiadamy i o ich dar, je\u015bli jeste\u015bmy ich pozbawieni”19. Ten sam Ojciec Ko\u015bcio\u0142a zostawi\u0142 nam \u015bwiadectwo\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 o uzdrowieniu przyjaciela, otrzymanym dzi\u0119ki modlitwie biskupa, kap\u0142ana i diakona w jego domu20.
\nTakie samo znaczenie widzimy w rytach liturgicznych zar\u00f3wno zachodnich, jak i wschodnich. W modlitwie po Komunii \u015bw. prosi si\u0119, \u201eaby moc tego sakramentu […] przenikn\u0119\u0142a cia\u0142o i dusz\u0119\u201d21. W uroczystej liturgii Wielkiego Pi\u0105tku zaprasza si\u0119 do modlitwy do Boga Ojca wszechmog\u0105cego, aby \u201eoddali\u0142 choroby […], przywr\u00f3ci\u0142 zdrowie chorym”22. W\u015br\u00f3d tekst\u00f3w bardziej znacz\u0105cych wskazuje si\u0119 na b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo oleju chorych. Prosi si\u0119 w nim Boga o obdarzenie swoim \u015bwi\u0119tym b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem, aby \u201eci, kt\u00f3rzy zostan\u0105 namaszczeni tym olejem, byli uczestnikami pocieszania na ciele, w duszy i w duchu, oraz zostali uwolnieni od wszelkiego b\u00f3lu, od wszelkiej u\u0142omno\u015bci i od wszelkiego cierpienia”23.
\nPodobne wyra\u017cenia spotykamy we wschodnich rytach namaszczenia chorych. Przypominamy jedynie niekt\u00f3re bardziej znacz\u0105ce: w rycie bizantyjskim podczas namaszczenia chorych prosi si\u0119: \u201eOjcze \u015awi\u0119ty, lekarzu dusz i cia\u0142, kt\u00f3ry pos\u0142a\u0142e\u015b Twojego jedynego Syna Jezusa Chrystusa dla leczenia ka\u017cdej choroby i uwolnienia nas od \u015bmierci, uzdr\u00f3w przez \u0142ask\u0119 Twojego Syna Jezusa Chrystusa tak\u017ce tego twojego s\u0142ug\u0119 z choroby cia\u0142a i ducha, kt\u00f3ra\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 go dr\u0119czy”24. W rycie koptyjskim prosi si\u0119 Pana o b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo oleju, aby wszyscy ci, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 nim namaszczeni, mogli otrzyma\u0107 zdrowie duszy i cia\u0142a. Nast\u0119pnie, podczas namaszczenia chorego, kap\u0142ani, po wezwaniu osoby Jezusa Chrystusa pos\u0142anego na \u015bwiat, \u201eaby uzdrowi\u0107 wszystkie choroby i uwolni\u0107 od \u015bmierci”, prosz\u0105 Boga\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u201eo uzdrowienie chorego z choroby cia\u0142a i skierowanie go na s\u0142uszn\u0105 drog\u0119”25.
\n5. \u201eCharyzmat uzdrawiania\u201d w obecnej sytuacji
\nW czasie historii Ko\u015bcio\u0142a nie brakowa\u0142o \u015bwi\u0119tych cudotw\u00f3rc\u00f3w, kt\u00f3rzy dokonywali cudownych uzdrowie\u0144. Fenomen ten, jak wiadomo, nie ogranicza\u0142 si\u0119 do czas\u00f3w apostolskich; jednak tak zwany \u201echaryzmat uzdrawiania”, na kt\u00f3rego temat wydaje si\u0119 niezb\u0119dne danie niekt\u00f3rych wyja\u015bnie\u0144 doktrynalnych, nie dotyczy owych zjawisk cudotw\u00f3rczych. Pytanie, kt\u00f3re nurtuje obecnie, jest przede wszystkim zwi\u0105zane z problemem specjalnych spotka\u0144 modlitewnych, organizowanych celem otrzymania cudownego uzdrowienia w\u015br\u00f3d uczestnicz\u0105cych chorych lub modlitw w tym samym celu po zako\u0144czeniu Komunii \u015bw.
\nO uzdrowieniach zwi\u0105zanych z miejscami modlitwy (sanktuaria, przy relikwiach m\u0119czennik\u00f3w lub innych \u015bwi\u0119tych itd.), mamy liczne \u015bwiadectwa w d\u0142ugich dziejach Ko\u015bcio\u0142a. One przyczyni\u0142y si\u0119 do upowszechnienia w staro\u017cytno\u015bci\u00a0\u00a0 i \u015bredniowieczu pielgrzymek do niekt\u00f3rych sanktuari\u00f3w, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 s\u0142awne tak\u017ce z tego powodu, np. sanktuarium \u015bw. Marcina z Tours lub katedra \u015bw. Jakuba w Composteli i wiele innych. R\u00f3wnie\u017c dzisiaj ma miejsce to samo zjawisko, na przyk\u0142ad ju\u017c od ponad stu lat w sanktuarium w Lourdes. Jednak\u017ce te uzdrowienia nie zak\u0142adaj\u0105 \u201echaryzmatu uzdrawiania”, poniewa\u017c nie odnosz\u0105 si\u0119 do ewentualnego podmiotu tego charyzmatu, lecz nale\u017cy bra\u0107\u00a0 je pod uwag\u0119 w doktrynalnej ocenie powy\u017cszych spotka\u0144 modlitewnych.
\nJe\u015bli chodzi o spotkania modlitewne w celu otrzymania uzdrowienia \u2013 w celu, je\u015bli nie dominuj\u0105cym, to przynajmniej maj\u0105cym wp\u0142yw na program spotka\u0144 \u2013 nale\u017cy odr\u00f3\u017cni\u0107 te, kt\u00f3re mog\u0105 domniemywa\u0107 \u201echaryzmat uzdrawiania\u201d \u2013 czy to prawdziwy czy pozorny, i inne bez odniesienia do takiego charyzmatu. Aby tym spotkaniom mo\u017cna by\u0142o przypisa\u0107 ewentualny charyzmat musi ujawni\u0107 si\u0119 w nich jako decyduj\u0105cy dla skuteczno\u015bci modlitwy udzia\u0142 jakich\u015b pojedynczych os\u00f3b lub kwalifikowanej kategorii os\u00f3b, na przyk\u0142ad tych, kt\u00f3rzy przewodz\u0105 spotkaniu. Je\u015bli nie istnieje zwi\u0105zek z \u201echaryzmatem uzdrawiania”, oczywi\u015bcie celebracje przewidziane w ksi\u0119gach liturgicznych, je\u015bli si\u0119 dokonuj\u0105 z przestrzeganiem norm liturgicznych, s\u0105 dozwolone, a cz\u0119sto konieczne, jak to jest w przypadku Mszy \u015bwi\u0119tej w intencji chorych (pro infirmis). Je\u015bli nie zachowuj\u0105 norm liturgicznych, mamy do czynienia z nadu\u017cyciem.
\nW sanktuariach odbywaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce cz\u0119sto inne celebracje, kt\u00f3re same w sobie nie maj\u0105 na celu uproszenia u Boga \u0142aski uzdrowie\u0144, lecz kt\u00f3re w zamiarach organizator\u00f3w i uczestnik\u00f3w maj\u0105 \u2013 jako wa\u017cny element ich celu \u2013 otrzymanie uzdrowie\u0144; organizuje si\u0119 w tym celu celebracje liturgiczne (na przyk\u0142ad wystawienie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem) lub paraliturgiczne, to znaczy popierane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 ludowe praktyki pobo\u017cno\u015bciowe, jak uroczyste odmawianie r\u00f3\u017ca\u0144ca. Tak\u017ce te celebracje s\u0105 dozwolone, je\u015bli nie zmienia si\u0119 ich autentycznego znaczenia. Na przyk\u0142ad nie mo\u017cna by postawi\u0107 na pierwszym miejscu pragnienia otrzymania uzdrowienia chorych, pozbawiaj\u0105c wystawienie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu jego w\u0142asnego celu; ono w\u0142a\u015bnie \u201edoprowadza wiernych do uznania w Nim cudownej obecno\u015bci Chrystusa i zaprasza ich do duchowej jedno\u015bci z Nim, jedno\u015bci, kt\u00f3ra osi\u0105ga sw\u00f3j szczyt w Komunii sakramentalnej”26.
\n„Charyzmat uzdrawiania\u201d nie jest dany jakiej\u015b okre\u015blonej kategorii wiernych. Jest czym\u015b bardzo oczywistym,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u017ce \u015bw. Pawe\u0142, chocia\u017c przedstawia r\u00f3\u017cne charyzmaty w 1 Kor 12, to nie przypisuje daru \u201echaryzmatu uzdrawiania\u201d szczeg\u00f3lnej grupie, czy to aposto\u0142om, czy prorokom, czy uczniom, czy tym, kt\u00f3rzy sprawuj\u0105 w\u0142adz\u0119, lub te\u017c innym;\u00a0\u00a0 co wi\u0119cej, m\u00f3wi o innej logice, kt\u00f3ra kieruje ich udzielaniem: \u201eWszystko za\u015b sprawia jeden i ten sam Duch udzielaj\u0105c ka\u017cdemu tak, jak chce\u201d (1 Kor 12,11). Zatem w spotkaniach modlitewnych organizowanych celem wyproszenia uzdrowie\u0144 by\u0142oby ca\u0142kowicie arbitralne przypisanie \u201echaryzmatu uzdrawiania\u201d jakiej\u015b kategorii uczestnik\u00f3w,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 na przyk\u0142ad animatorom grupy; pozostaje tylko zda\u0107 si\u0119 na woln\u0105 wol\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry udziela niekt\u00f3rym specjalnego charyzmatu uzdrawiania, aby okaza\u0107 moc \u0142aski Zmartwychwsta\u0142ego. Z drugiej strony, dzi\u0119ki modlitwom najbardziej usilnym nie otrzymujemy uzdrowienia ze wszystkich chor\u00f3b. W ten spos\u00f3b \u015bw. Pawe\u0142 musi nauczy\u0107 si\u0119 od Pana, \u017ce \u201ewystarczy ci Mojej \u0142aski. Moc bowiem w s\u0142abo\u015bci si\u0119 doskonali\u201d (2 Kor 12,9), i \u017ce znoszenie cierpienia mo\u017ce mie\u0107 jako sens tak\u017ce to, \u017ce \u201edope\u0142niam braki udr\u0119k Chrystusa w moim ciele dla dobra Jego Cia\u0142a, kt\u00f3rym jest Ko\u015bci\u00f3\u0142\u201d (Kol 1,24).<\/p>\n

II. NORMY DYSCYPLINARNE
\nArt. 1.
\nKa\u017cdy wierny mo\u017ce bez przeszk\u00f3d zwraca\u0107 si\u0119 do Boga w modlitwach celem otrzymania uzdrowienia. Gdy s\u0105 one zanoszone w ko\u015bciele lub w innym miejscu \u015bwi\u0119tym, jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby by\u0142y one prowadzone przez szafarza maj\u0105cego pos\u0142ug\u0119 \u015bwi\u0119ce\u0144.
\nArt. 2.
\nModlitwy o uzdrowienie kwalifikuj\u0105 si\u0119 jako liturgiczne, je\u015bli s\u0105 umieszczone w ksi\u0119gach liturgicznych zatwierdzonych przez kompetentn\u0105 w\u0142adz\u0119 ko\u015bcieln\u0105; w przeciwnym razie nie s\u0105 liturgiczne.
\nArt. 3
\n\u00a7 1.
\nLiturgiczne modlitwy o uzdrowienie celebruje si\u0119 wed\u0142ug przepisanego rytu i w stroju liturgicznym wskazanym\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w Ordo benedictionis infirmorum Rytua\u0142u Rzymskiego27.
\n\u00a7 2.
\nKonferencja Biskup\u00f3w zgodnie z tym, co zosta\u0142o postanowione w Praenotanda, V., De aptationibus quae Conferentiae Episcoporum competunt28, tego samego Rytua\u0142u Rzymskiego, mo\u017ce dokona\u0107 adaptacji rytu b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa chorych, uwa\u017canego z punktu widzenia duszpasterskiego za stosowne lub nawet konieczne,\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 po uprzednim potwierdzeniu przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105.
\nArt. 4
\n\u00a7 1.
\nBiskup diecezjalny29 ma prawo wyda\u0107 normy dla w\u0142asnego Ko\u015bcio\u0142a partykularnego odno\u015bnie celebracji liturgicznej w celu uzdrowienia wed\u0142ug kan. 838, \u00a7 4.
\n\u00a7 2.
\nCi, kt\u00f3rzy troszcz\u0105 si\u0119 o przygotowanie tego rodzaju celebracji, w ich realizacji musz\u0105 stosowa\u0107 si\u0119 do wspomnianych norm.
\n\u00a7 3.
\nPozwolenie, aby zorganizowa\u0107 tego rodzaju celebracje musi by\u0107 wyra\u017ane, tak\u017ce je\u015bli celebracje s\u0105 organizowane przez biskup\u00f3w lub kardyna\u0142\u00f3w albo je\u015bli oni w nich uczestnicz\u0105. Z powodu s\u0142usznej i odpowiedniej przyczyny, biskup diecezjalny ma prawo zabroni\u0107 r\u00f3wnie\u017c innemu biskupowi zorganizowania celebracji.
\nArt. 5
\n\u00a7 1.
\nModlitwy nieliturgiczne o uzdrowienie dokonuj\u0105 si\u0119 w spos\u00f3b odmienny od celebracji liturgicznej \u2013 spotkania modlitewne lub czytanie s\u0142owa Bo\u017cego pozostaj\u0105 pod nadzorem ordynariusza miejsca wed\u0142ug kan. 839, \u00a7 2.
\n\u00a7 2.
\nPowinno si\u0119 troskliwie unika\u0107 pomieszania tych wolnych modlitw nieliturgicznych z celebracjami liturgicznymi\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w \u015bcis\u0142ym tego s\u0142owa znaczeniu.
\n\u00a7 3.
\nJest poza tym rzecz\u0105 konieczn\u0105, aby w ich realizacji nie dochodzi\u0142o, przede wszystkim ze strony tych, kt\u00f3rzy je prowadz\u0105, do form podobnych do histerii, sztuczno\u015bci, teatralno\u015bci lub sensacji.
\nArt. 6
\n\u00a7 1.
\nU\u017cycie \u015brodk\u00f3w spo\u0142ecznego przekazu, w szczeg\u00f3lno\u015bci telewizji, podczas gdy odbywaj\u0105 si\u0119 modlitwy o uzdrowienie, liturgiczne i nieliturgiczne, pozostaje pod nadzorem biskupa diecezjalnego zgodnie z dyspozycj\u0105 kan. 823 i normami ustalonymi przez Kongregacj\u0119 Nauki Wiary w Instrukcji z 30 marca 1992 r.30
\nArt. 7
\n\u00a7 1.
\nPotwierdzaj\u0105c to, co zosta\u0142o ustalone w art. 3 i pozostawiaj\u0105c w mocy nabo\u017ce\u0144stwa dla chorych przewidziane\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 w ksi\u0119gach liturgicznych, w celebracji Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii, sakrament\u00f3w i Liturgii Godzin nie powinny mie\u0107 miejsca modlitwy o uzdrowienie liturgiczne i nieliturgiczne.
\n\u00a7 2.
\nPodczas celebracji, o kt\u00f3rej mowa w \u00a7 1, daje si\u0119 mo\u017cliwo\u015b\u0107 w\u0142\u0105czenia specjalnych intencji modlitw o uzdrowienie chorych we wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119 powszechn\u0105 lub \u201emodlitw\u0119 wiernych”, je\u015bli jest ona w niej przewidziana.
\nArt. 8
\n\u00a7 1.
\nPos\u0142uga egzorcyzmu powinna by\u0107 sprawowana z polecenia biskupa diecezjalnego wed\u0142ug normy kan. 1172, listu Kongregacji Nauki Wiary z 29 wrze\u015bnia 1985 r.31 i Rytua\u0142u Rzymskiego32.
\n\u00a7 2.
\nModlitwy egzorcyzmu, zawarte w Rytuale Rzymskim, musz\u0105 by\u0107 oddzielone od celebracji w celu uzdrowienia (liturgicznych i nieliturgicznych).
\n\u00a7 3.
\nZabrania si\u0119 bezwzgl\u0119dnie w\u0142\u0105cza\u0107 owe modlitwy egzorcyzmu w celebracj\u0119 Mszy \u015bwi\u0119tej, sakrament\u00f3w i Liturgii Godzin.
\nArt. 9.
\nCi, kt\u00f3rzy przewodnicz\u0105 celebracji liturgicznej lub nieliturgicznej w celu uzdrowienia, niech do\u0142o\u017c\u0105 stara\u0144\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 o utrzymanie klimatu prawdziwej pobo\u017cno\u015bci w zgromadzeniu i niech kieruj\u0105 si\u0119 konieczn\u0105 roztropno\u015bci\u0105, je\u015bli maj\u0105 miejsce uzdrowienia w\u015br\u00f3d obecnych; po zako\u0144czeniu celebracji powinni zebra\u0107 obiektywnie i sumiennie ewentualne \u015bwiadectwa i przed\u0142o\u017cy\u0107 fakt kompetentnej w\u0142adzy ko\u015bcielnej.
\nArt. 10.
\nAutorytatywna interwencja biskupa diecezjalnego jest obowi\u0105zkowa i konieczna, gdy zachodz\u0105 nadu\u017cycia w celebracji uzdrowie\u0144 tak liturgicznych, jak i nieliturgicznych, w przypadku jawnego skandalu dla wsp\u00f3lnoty wiernych, lub gdy ma miejsce powa\u017cne nieprzestrzeganie norm liturgicznych i dyscyplinarnych.
\nW czasie audiencji udzielonej ni\u017cej podpisanemu Kardyna\u0142owi Prefektowi Jego \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107 Jan Pawe\u0142 II zatwierdzi\u0142 niniejsz\u0105 Instrukcj\u0119, uchwalon\u0105 na zebraniu plenarnym Kongregacji Nauki Wiary i zatwierdzi\u0142 jej opublikowanie.<\/p>\n

Rzym, w siedzibie Kongregacji Nauki Wiary, 14 wrze\u015bnia 2000 r.,
\n\u015awi\u0119to Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego.
\nJoseph Kard. Ratzinger,
\nPrefekt
\nTarcisio Bertone, S.D.B.,
\nEmerytowany arcybiskup Vercelli,<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cele Katolickiej Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym Pi\u0119\u0107 podstawowych cel\u00f3w Katolickiej Odnowy w Duchu \u015awi\u0119tym (Odnowy Charyzmatycznej) na podstawie Statutu ICCRS: 1. Pomaga\u0107 w dojrza\u0142ym i sta\u0142ym osobistym nawr\u00f3ceniu do Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela. W pierwszym celu odnajdujemy oczekiwanie, jakie ma Chrystus wobec ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Jedynym bowiem Zbawicielem ka\u017cdego cz\u0142owieka jest Jezus Chrystus. Ko\u015bci\u00f3\u0142\u2026 Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":14,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-58","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=58"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":680,"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58\/revisions\/680"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/14"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kielce.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=58"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}